Reedukacija psihomotorike je terapijski pristup koji se koristi u radu sa decom kod kojih su prisutne teškoće u psihomotornom razvoju, ponašanju, komunikaciji ili emocionalnom funkcionisanju. Ova metoda posmatra dete kao celinu i bavi se odnosom između percepcije, emocija, mišljenja, pokreta i ponašanja.

Tretman se planira u skladu sa individualnim razvojnim potrebama deteta, uzimajući u obzir njegov način doživljavanja sveta, osećanja i odnos koji gradi sa okruženjem. Kroz terapijski proces posebna pažnja posvećuje se iskustvu koje dete stiče kroz kontakt sa terapeutom i okolinom.

Osnovu rada u reedukaciji psihomotorike čine telo i pokret, ali i različiti oblici komunikacije kao što su dodir, pogled, glas, reč i igra. Upravo kroz ove elemente dete razvija svest o sopstvenom telu, uči da prepoznaje i izražava osećanja, kao i da uspostavlja odnos sa drugima. Kroz igru i pokret dete postepeno upoznaje svoje telo, razvija svoj odnos prema sebi, drugima, prostoru i predmetima, ali i bolje razume svet koji ga okružuje i vreme koje protiče.